(puin)hoop

Vindt de oorlog zichzelf ook zo naar?

Op een vuilnisbelt scharrelen mensen. Ieder van hen vindt er wat die zoekt: herinneringen, een kinderspel of een gapend gemis. Tot het evenwicht bruut wordt verstoord. Vanaf dan is alles anders.

Een donkere, beeldende voorstelling geïnspireerd op de tekst ‘Kop dicht en graven’ van Hala Moughanie. Een voorstelling over (niet) naar elkaar luisteren, polarisatie en de ander.

“Hallo oorlog,
Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen. Misschien bij je naam? Heb je die zelf gekozen? Heeft u door wat u doet? Wat mensen doen in uw naam? Ik weet niet of u het zelf bent begonnen, maar ik ben teleurgesteld in u.
Woedende groetjes”